Vandaag, zaterdag 22 augustus, is dag 17 van mijn 90-dagenchallenge. En vandaag heb ik een grotere beslissing genomen dan ik vanochtend waarschijnlijk had verwacht.

Ik kwam tot de conclusie dat de naam van mijn tripwire-product niet goed genoeg werkte. Het product heette eerst Portretshoot Gesprekskaarten. Dat is op zich duidelijk, maar hoe langer ik erover nadacht, hoe meer ik voelde dat die naam niet sterk genoeg was. Niet omdat het productidee waardeloos was, maar omdat de naam en de vorm niet precies genoeg lieten zien wat het echte probleem is dat ik wil oplossen.

Het probleem is namelijk niet alleen dat een fotograaf een paar goede vragen nodig heeft. Het probleem is dat een portretshoot een gesprek is dat door de hele shoot heen verandert. Je hebt een ander soort taal nodig bij het ontvangen van iemand dan tijdens het fotograferen zelf. Je zegt andere dingen als iemand gespannen binnenkomt dan wanneer iemand al een beetje loskomt. En na afloop heb je weer een andere vorm van communicatie nodig.

Daarom begon ik vandaag steeds meer te denken: dit gaat eigenlijk niet over losse gesprekskaarten. Dit gaat over een gespreksflow.

Het probleem met losse gesprekskaarten

Gesprekskaarten klinken handig. Je kunt er vragen uit pakken, je kunt ze gebruiken ter voorbereiding, en ze geven richting. Maar in de praktijk fotografeert iedereen in een andere situatie. De ene fotograaf werkt in een studio, de ander op locatie. De ene ontvangt klanten in een aparte ruimte, de ander begint meteen buiten of bij iemand thuis. De ene shoot is zakelijk, de andere veel persoonlijker. De logistiek, de ruimte, de ontvangst en de sfeer zijn steeds anders.

Daardoor werkt een vaste set vragen maar tot op zekere hoogte. Niet omdat de vragen verkeerd zijn, maar omdat het niet altijd om de exacte woorden gaat. Het gaat om het proces waar je iemand doorheen helpt.

Dat inzicht werd vandaag steeds sterker. Ik dacht: het gaat er niet om dat elke fotograaf letterlijk dezelfde zinnen gebruikt als ik. Het gaat erom dat je begrijpt in welke fase van de shoot je zit, wat iemand op dat moment nodig heeft en welke taal daarbij kan helpen.

Dat maakt het product veel bruikbaarder. Niet: hier zijn wat kaartjes met vragen. Maar: hier is een methode om je gesprek tijdens de shoot beter te begeleiden.

Hardlopen met een probleem in mijn hoofd

Ik heb dit probleem meegenomen tijdens het hardlopen. Dat is blijkbaar een goede plek om dit soort dingen los te trekken. Terwijl ik liep, heb ik mijn gedachten ingesproken en het probleem voorgelegd aan AI. Niet als: maak even een product voor mij. Maar meer als: stel mij eerst de juiste vragen, zodat ik beter begrijp waar dit product eigenlijk over moet gaan.

Dat werkte goed. Door die vragen werd duidelijk dat ik het product niet helemaal hoefde weg te gooien, maar wel anders moest benaderen. De basis bleef hetzelfde: portretfotografen helpen om beter te communiceren tijdens hun shoots. Maar de vorm moest veranderen.

Het werd geen verzameling losse gesprekskaarten meer, maar een methode rondom de flow van een portretshoot.

De nieuwe richting: een shootflow-methode

Het resultaat is dat ik vandaag een compleet nieuwe pdf heb gemaakt. Niet een groot boekwerk dat iemand eerst helemaal moet bestuderen, maar een praktische methode die je erbij kunt pakken vóór of zelfs tijdens een shoot.

Ik heb het product opgedeeld in vijf fases van de shoot. Per fase staan er voorbeeldzinnen, woorden en suggesties die je kunt gebruiken of aanpassen aan je eigen situatie. Dat maakt het veel realistischer. Want niemand fotografeert precies zoals ik fotografeer. En niemand ontvangt klanten op exact dezelfde manier. Maar iedere fotograaf heeft wel te maken met de overgang van kennismaken, voorbereiden, fotograferen, bijsturen en afronden.

Door het product in fases op te delen, wordt het flexibeler. Je hoeft niet te denken: welke kaart moet ik nu pakken? Je kunt denken: in welke fase zit ik nu, en wat heeft deze persoon op dit moment nodig?

Dat voelt voor mij als een veel sterkere insteek.

Het product is niet weggegooid, maar scherper geworden

Wat ik interessant vind aan vandaag, is dat het oude product niet per se onbruikbaar was. Het idee van gesprekskaarten had waarde. Maar het was nog niet remarkable genoeg. Het loste het probleem nog niet scherp genoeg op.

De nieuwe versie doet dat beter, denk ik. Hij is praktischer, overzichtelijker en dichter bij de echte situatie van een shoot. Het gaat niet alleen om mooie vragen stellen, maar om iemand door het hele proces heen begeleiden. Van de eerste ontvangst tot het moment dat iemand weer vertrekt.

Dat is ook hoe ik zelf fotografeer. Ik werk niet met een stapel vaste zinnen die ik mechanisch afwerk. Ik beweeg mee met de situatie. Ik voel waar iemand zit. Ik let op spanning, houding, energie en vertrouwen. En vanuit daar zeg of vraag ik iets.

De nieuwe methode sluit daar veel beter op aan.

Een tweede bump-aanbod erbij

Vandaag heb ik ook een tweede bump-aanbod gemaakt. Het idee daarvan is om de pdf om te zetten naar een mobiele app-achtige ervaring. Je kunt de pdf natuurlijk gewoon op je telefoon lezen, maar een interactieve versie maakt het makkelijker om tijdens een shoot snel naar de juiste fase te gaan.

Dan hoef je niet door een document te scrollen. Je kunt klikken op de fase waarin je zit en meteen de juiste suggesties zien.

Dat past goed bij het idee van een shootflow. Want als je dit echt tijdens of rond een shoot wilt gebruiken, moet het snel toegankelijk zijn. Niet als naslagwerk dat ergens in je downloads verdwijnt, maar als iets dat je erbij kunt pakken wanneer je het nodig hebt.

Geïmplementeerd in de funnel

Ik heb de twee producten vandaag ook geïmplementeerd. Ik heb ze geüpload naar mijn WordPress-website en de oude link van de Portretshoot Gesprekskaarten aangepast naar dit vernieuwde product.

Dat betekent dat je niet meer bij het oude product uitkomt, maar bij de geüpgradede versie: met een nieuwe naam, een nieuw beeld, een nieuwe titel en een nieuwe plek in de funnel.

Dat voelt als een grote stap. Niet omdat alles nu af is, maar omdat het tripwire-product veel beter klopt met wat ik eigenlijk wil aanbieden.

Het is nog steeds laagdrempelig. Nog steeds dezelfde prijs. Maar de waarde is duidelijker.

De les van vandaag

De belangrijkste les van vandaag gaat over tripwire-producten. Als je een klein product naar voren schuift in je funnel, moet het niet alleen goedkoop zijn. Het moet ook opmerkelijk genoeg zijn om aandacht te krijgen en concreet genoeg om een echt probleem op te lossen.

Een tripwire-product is niet zomaar een “klein productje”. Het is vaak de eerste ervaring die iemand met jouw manier van werken heeft. Dus het moet meteen laten voelen: dit klopt, dit helpt, dit is anders dan wat ik al overal zie.

Daar hoort ook een goede naam bij. Een naam moet niet alleen beschrijven wat iets is, maar ook positie geven. Mensen moeten snel kunnen begrijpen welk probleem het product oplost en waarom het voor hen bedoeld is.

Vandaag werd duidelijk dat Portretshoot Gesprekskaarten misschien wel duidelijk was, maar niet sterk genoeg. De nieuwe richting — een shootflow-methode — maakt beter zichtbaar wat het product doet: fotografen helpen om met meer rust, richting en taal door een portretshoot heen te bewegen.

Wat dit betekent voor de challenge

Deze challenge gaat niet alleen over meer content maken of meer verkeer sturen. Het gaat ook over eerlijk genoeg zijn om je eigen product opnieuw te bekijken.

Soms denk je dat je vooral een betere landingpage nodig hebt. Of een betere caption. Of meer posts. Maar vandaag merkte ik: soms is het product zelf nog niet scherp genoeg gepositioneerd.

Dan kun je blijven proberen om het beter te verkopen, maar eigenlijk moet je eerst beter maken wat je verkoopt.

Dat is confronterend, maar ook goed. Want liever nu ontdekken dat de naam en vorm niet sterk genoeg zijn, dan wekenlang verkeer sturen naar iets waarvan ik eigenlijk voel dat het niet helemaal klopt.

Wat ik vandaag heb gedaan

Vandaag heb ik de naam en positionering van mijn tripwire-product opnieuw bekeken, mijn twijfels tijdens het hardlopen ingesproken, AI gebruikt om betere vragen te stellen over het product, de vorm veranderd van gesprekskaarten naar een shootflow-methode, een nieuwe pdf gemaakt, het product opgedeeld in vijf fases van de shoot, een tweede bump-aanbod gemaakt voor een mobiele app-achtige versie, beide producten geüpload naar WordPress en de oude productlink vervangen door de vernieuwde versie in de funnel.

Dat is veel voor één dag. Maar vooral: het voelt als een inhoudelijke verbetering, niet alleen als een technische update.

Call to action

Wil je je portretshoots beter begeleiden, zonder dat je tijdens de shoot alles uit je hoofd hoeft te improviseren?

Ik heb mijn Portretshoot Gesprekskaarten vernieuwd naar een praktische shootflow-methode voor portretfotografen. Je krijgt per fase van de shoot voorbeeldzinnen, vragen en woorden die je kunt gebruiken of aanpassen aan je eigen situatie.

Je kunt de vernieuwde methode downloaden via de link in mijn bio.

Of stuur me PORTRET in DM, dan stuur ik je de link.

Vooruitblik naar dag 18

Morgen wil ik kijken hoe deze nieuwe positionering doorwerkt in de rest van de funnel. Als het product niet meer voelt als losse gesprekskaarten, maar als een shootflow-methode, dan moet de landingpage waarschijnlijk ook veranderen.

De headline moet scherper. De belofte moet duidelijker. De naam moet beter blijven hangen. En de order bump moet logisch aansluiten op deze nieuwe richting.

Want vandaag heb ik niet alleen een product aangepast. Ik heb de voorkant van de funnel eigenlijk opnieuw scherper gemaakt. En nu moet de rest van de route daarin mee.