Vandaag is dag 25 van mijn 90-dagenchallenge. Gisteren heb ik overgeslagen, en vandaag werd het een avond waarin ik iets ontdekte wat ik liever twee dagen eerder had geweten.

Kort samengevat: ik heb dagen naar mijn eigen landingspagina zitten kijken en gedacht dat die goed stond. Maar ik keek naar een andere pagina dan mijn bezoekers zagen.

De cijfers waar ik mee begon

De advertenties draaien inmiddels vier dagen. Samen leverden ze 270 bezoeken aan de landingspagina op, voor ongeveer €0,17 per bezoek en zo’n €47 aan advertentiekosten. Het bereik ligt rond de 3.400 mensen met een frequentie van 1,2, dus ik bereik steeds nieuwe mensen.

En nog steeds: nul verkopen. Niemand die zelfs maar doorklikt naar de checkout.

Mijn eerste gedachte was dat het koude publiek mij simpelweg nog niet vertrouwt. Dat klonk logisch. Maar het bleek een conclusie die ik nergens op kon baseren, want ik had geen enkel cijfer over wat er ná de landing gebeurt.

Ik koop klikkers, geen kopers

Iets wat ik me vandaag pas echt realiseerde: mijn campagnedoelstelling staat op verkeer, met de instelling "grootste volume". Meta doet dan precies wat ik vraag, namelijk zoveel mogelijk goedkope klikken opleveren.

Die €0,17 per bezoeker is dus geen bewijs van interesse. Het is bewijs dat Meta goedkope klikkers heeft gevonden. Ik heb het algoritme nooit verteld dat ik kopers wil, en dat kan ook niet zolang de aankoop nergens als signaal wordt teruggegeven.

Zeven komma zes seconden

Toen ben ik in mijn eigen statistieken gedoken, dieper dan het dashboard laat zien. En daar werd het pijnlijk concreet.

• 244 bezoeken op de landingspagina;
• gemiddelde tijd op de pagina: 7,6 seconden;
• ongeveer 60% was binnen 5 seconden weer weg;
• slechts 8 mensen bleven langer dan 30 seconden;
• 0 bezoeken op de checkout-pagina.

Acht mensen. Van de 244. Dat zijn de enigen die überhaupt de tijd namen om iets te lezen.

Dat is geen vertrouwenskwestie en geen prijskwestie. Mensen kwamen niet eens ver genoeg om mijn aanbod te kúnnen beoordelen.

Fout één: een knop die een nieuw tabblad opende

De grote betaalknop bovenaan de pagina stond ingesteld om in een nieuw tabblad te openen. Mijn drie andere knoppen niet. In de in-app browser van Instagram en Facebook is dat onbetrouwbaar; soms gebeurt er zichtbaar niets.

Weggehaald. Alle vier de knoppen openen nu in hetzelfde venster.

Fout twee: mijn cookiebanner lag bovenop mijn knop

Dit is de belangrijkste ontdekking van de avond, en tegelijk de meest beschamende.

Ik heb mijn eigen pagina tientallen keren op mijn telefoon bekeken en dacht: dit klopt. Maar ik had allang cookies geaccepteerd. Elke bezoeker uit mijn advertentie is een eerste bezoeker en krijgt dus wél die banner te zien.

Toen ik de pagina in een privévenster opende, zag ik het: een blok midden op het scherm met zes regels tekst en drie knoppen, dat de onderste helft volledig bedekte. Inclusief mijn foto en mijn betaalknop.

Ik keek dagenlang naar een pagina die niemand anders zo te zien kreeg.

Wat ik heb aangepast

• de cookiebanner is op mobiel een compacte balk onderaan geworden in plaats van een blok in het midden;
• de tekst in die banner ging van zes regels naar twee, met alle drie de keuzes even zichtbaar;
• 28 pixels loze ruimte bovenaan de pagina verwijderd;
• de introtekst onder de kop teruggebracht van zes regels naar drie, omdat de helft ervan hetzelfde zei als de kop erboven.

Het resultaat: op mobiel staan nu de kop, de foto én de betaalknop volledig in beeld, ook mét de cookiebanner eroverheen.

Ik meet nu zelf hoe ver mensen scrollen

Wat me tijdens deze hele zoektocht het meest stoorde, was dat ik moest gissen. Mijn statistiekentool meet paginaweergaven en tijd op de pagina, maar geen scrolldiepte. Ik kon dus wel zien dát mensen wegklikten, maar niet waar.

Daarom heb ik vanavond een eigen meting op de site gezet. Die legt per bezoeker vast hoe ver iemand scrolt, of de betaalknop daadwerkelijk in beeld is geweest, of erop geklikt is, hoe lang iemand bleef en op welke schermbreedte. Geen cookies, geen persoonsgegevens, alleen een willekeurig nummer per paginaweergave.

Vanaf morgen weet ik dus niet alleen dát mensen afhaken, maar ook precies waar.

En hoe zit het met "wachten is ook optimaliseren"?

Twee dagen geleden schreef ik nog dat wachten het lastigste onderdeel van optimaliseren is, en dat ik niet te snel moest gaan sleutelen. En vandaag heb ik alsnog vier dingen aangepast.

Toch spreek ik mezelf volgens mij niet tegen. Wat ik vandaag deed was geen optimaliseren, maar repareren. Een knop die in de verkeerde browser niet werkt en een banner die je aanbod bedekt zijn geen varianten om te testen. Dat zijn lekken die er sowieso niet hadden moeten zitten.

Het echte optimaliseren begint pas nu, met een pagina die tenminste doet wat hij hoort te doen.

Wat ik hiervan meeneem

Je bent de slechtst mogelijke testpersoon voor je eigen pagina. Je hebt hem zelf geschreven, je weet wat er staat, je hebt al cookies geaccepteerd en je scrolt automatisch naar de plek waar je wilt zijn. Je ziet nooit wat een vreemde ziet.

Open je eigen landingspagina eens in een privévenster, via de advertentie zelf, op je telefoon. Niet via de link in je laptop. Ik durf te wedden dat je iets ziet wat je nog niet wist.

Morgen lees ik de eerste scrollcijfers uit. Voor het eerst in deze challenge kijk ik dan niet meer naar wat ik denk, maar naar wat er gebeurt.